نحوه پیچیدن سیم پیچ روتور

در زیر روش‌ها و اقدامات احتیاطی مفصل ارائه شده است:

آماده سازی:

انتخاب مواد: با توجه به توان و سطح ولتاژ موتور، سیم لعابی مناسب (به عنوان مثال، درجه حرارت بالا 155 یا 180) را انتخاب کنید. خطای قطر سیم باید در ± 0.02 میلی متر کنترل شود.

کالیبراسیون قالب: قالب سیم پیچ باید با شکاف هسته روتور مطابقت داشته باشد و فاصله آن بیش از 0.1 میلی متر نباشد تا از شل شدن در هنگام سیم پیچی جلوگیری شود.

مراحل سیم پیچی:

شروع سیم پیچی و موقعیت یابی: سیم پیچی را از شکاف شروع هسته روتور شروع کنید و انتهای سیم 10-15 سانتی متری را برای جوشکاری بعدی باقی بگذارید.

سیم پیچی لایه ای: از «روش سیم پیچی همپوشانی» یا «روش سیم پیچی موجی» استفاده کنید. هر لایه سیم پیچ باید محکم چیده شود و بین لایه ها کاغذ عایق 0.05 میلی متر باشد. تعداد دورها نباید از 2± دور تجاوز کند.

کنترل کشش: کشش دستگاه سیم پیچ را روی 1.5-2.5N تنظیم کنید. کشش بیش از حد بالا باعث آسیب به فیلم مینا می شود، در حالی که کشش بسیار کم باعث شل شدن سیم پیچ می شود.

مراحل اتمام:

اتصال انتهایی: سیم‌پیچ‌های انتهایی را با نوار{0} غیر بافته، با استفاده از گشتاور اتصال 3-5 کیلوگرم در سانتی‌متر ببندید تا از تغییر شکل ناشی از نیروی گریز از مرکز جلوگیری شود.

تست عایق: پس از سیم پیچی، مقاومت عایق را با مگاهم متر 500 ولت تست کنید. باید بزرگتر یا مساوی 100MΩ (در دمای اتاق) باشد.